|
در ایران باستان ، سال 360 روز بوده با 5 روز اضافه ( یا هر 4 سال با 6 روز اضافه ) ، که در این 5 روز آتش روشن می کردند تا روح نیاکانشان را به خانه هایشان دعوت کنند . بنابراین این آتش چهارشنبه سوری بازمانده آن آتش افروزی 5 روز آخر سال است که به احتمال زیاد زرتشتیان برای حفظ این سنت ، نحسی چهارشنبه را بهانه کردند و شد چهارشنبه سوری.
چهارشنبه که روز بلاست باده بخور به ساتکین می خور تا به عافیت بگذرد
جشن چهارشنبه سوری به این صورت است که شب آخرین چهارشنبه سال ( نزدیک غروب آفتاب روز سه شنبه ) ، آتشی روشن می کنند که شامل 3 یا 5 یا 7 کپه بوده و پیر و جوان هر کدام سه بار از روی آتش می پریدند و با گفتن " زردی من از تو ، سرخی تو از من " ، " غم برو شادی بیا ، محنت برو روزی بیا " ، " ای شب چهارشنبه ، ای کلبه چار دنده ، بده مراد بنده " بیماری و ناراحتی سال گذشته را به آتش می دادند و سال جدید را با شادی آغاز می کردند .
مراسم چهارشنبه سوری :
|
